| Pochodzi ona z 1449 r. Od ponad pięciu stuleci jest drugą w hierarchii - po katedrze płockiej - świątynią w diecezji płockiej. Fundatorem jej był bp Paweł Giżycki. W II poł. XV w. nastąpiła dalsza rozbudowa świątyni, dobudowano prawdopodobnie gwieździste sklepione kaplice. Renesansowa przebudowa kościoła nastąpiła w XVI w., z fundacji bp A. Noskowskiego. Wielki wkład w przebudowę kolegiaty wniósł Jan Babtysta z Wenecji. W Bazylice znajduje się piętnaście barokowych ołtarzy bocznych. Godnym podziwu jest także ołtarz główny pw. Zwiastowania Najświętszej Marii Panie. W nawie głównej i prezbiterium znajdują się epitafia sławnych przedstawicieli rodu Załuskich, ufundowane przez bp. Ludwika Załuskiego. Oryginalną cechą tych epitafiów są płasko rzeźbione wizerunki zmarłych. Ciekawym elementem wystroju bazyliki jest ambona z około 1720 r. w kształcie łodzi. Na jej koszu znajdują się symbole czterech ewangelistów: lwa - św. Marka, wołu - św. Łukasza i orła - św. Jana. Aniołek - symbol św. Mateusza - podtrzymuje kartusz z herbem Junosza biskupa Ludwika Bartłomieja Załuskiego. Obecnie wyposażenie kolegiaty pochodzi z fundacji bp. Ludwika Bartłomieja Załuskiego z lat 20- tych XVIII w. Wybudowana w latach 1553- 1554 dla bp. Andrzeja Noskowskiego kaplica należy do grupy renesansowych obiektów zrealizowanych z architektonicznej i ideowej inspiracji grobową kaplicą króla Zygmunta I Starego na Wawelu. Rysy zmarłego biskupa, oczekujące Boskiego sądu, zostały uwieńczone na marmurowej płycie nagrobka dłuta włoskiego artysty Jana Marii Padovana. Najważniejszymi elementami dekoracji kaplicy są kompozycje na ścianach tarczowych: wschodniej i zachodniej. Pierwsza przedstawia scenę Sądu Ostatecznego, zaś druga Nawrócenie Św. Pawła. W ołtarzu na uwagę zasługuje obraz „Opłakanie” pochodzenia włoskiego z 1559 r. Rangę kolegiaty podniosło odkrycie w 1994 r. renesansowych polichromii na jej sklepieniu. Hasło „sklepienie pułtuskie” znalazło się w encyklopediach i podręcznikach historii sztuki. Przy Kolegiacie znajduje się Dzwonnica wzniesiona w 1507 r. odbudowana w latach 1786 - 87; częściowo zburzona w 1944 r. remontowana w latach 1951 - 62, klasyczna, na rzucie kwadratu, czterokondycyjna.
Zobacz również:
Materiały źródłowe: Urząd Miejski w Pułtusku - www.pultusk.pl
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Pułtusku: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
|
|
