Pierwotna nazwa fortu „Werk IV“ ewoluowała kolejno z „Batterie A“ i „Westbatterie“ na baterię „Henningsen“.
Konstrukcja: Jednokondygnacyjna reduta na planie kwadratu, do roku 1863 wzmocniona murowanymi skrzydłami i otoczona wałem ziemnym oraz fosą wodną. Po 1878 r. ufortyfikowana bateria nadbrzeżna z tarasem artyleryjskim i podziemnymi kazamatami.
W drugiej połowie XIX w. mała reduta artyleryjska przekształciła się w fort redutowy. Na usypywanym od północy wale ziemnym projektowano kolejne stanowiska dla ciężkich armat. W 1881 r. ukoƒczono taras z 7 działobitniami, ciągnącymi się wzdłuż całego fortu. Pod galerią wybudowano dwa sektory podziemi z magazynami amunicyjnymi. W tym czasie fort uzbrojono w 4 armaty Kruppa kalibru 210 mm oraz kilka dział polowych. Na początku XX w. pojawiły się tu karabiny maszynowe i lekkie mośdzierze. Po I wojnie światowej fort rozbrojono. W okresie międzywojennym znów zainstalowano tutaj baterię 4 dział nadbrzeżnych kalibru 150 mm, których stanowiska zbudowano na koronie północnego wału ziemnego. W 1941 r. na zachodnim skrzydle fortu wzniesiono betonowy bunkier dowodzenia. Po 1945 r. Rosjanie zbudowali w centrum i na obu krańcach fortu 3 betonowe bunkry dla armat nadbrzeżnych kalibru 127 mm. Do początku XX w. fort obsadzony był przez piechurów i artylerzystów (około 300 ludzi). Po I wojnie światowej zainstalowano tutaj szkolnà baterię nadbrzeżną III Oddziału Artylerii Morskiej. W 1939 r. część marynarzy z obsługi fortu wzięła udział w ataku na Westerplatte, podczas którego zginął ich dowódca por. Wilhelm Henningsen, wcześniej oficer artylerii w forcie. Na jego cześć „Baterię Zachodnià“ przemianowano na baterię „Henningsen“. Na początku 1945 r. bateria wzięła udział w ostrzeliwaniu celów làdowych, po czym jej obsługa zniszczyła działa i ewakuowała się okrętem na zachód. Po wojnie fort wykorzystywała sowiecka marynarka. W roku 1962 obiekt przekazano miastu.
Warto zwrócić uwagę:
Brama obronna, do której prowadziła kiedyś grobla. W murach bramy otwory strzelnicze dla broni ręcznej. Kwadratowa reduta - najstarsza częśç fortu - wykorzystana obecnie jako muzeum historii twierdzy. Podziemny korytarz komunikacyjny z halami dawnych komór amunicyjnych i pomieszczeń magazynowych. W stropie korytarza widoczne okràgłe otwory XIX-wiecznych wind amunicyjnych. Remizy artyleryjskie z drugiej połowy XIX w. pod środkowym wałem ziemnym oraz na skrzydłach tarasu. Betonowy bunkier dowodzenia baterii „Henningsen“ z pomieszczeniami sztabowymi i stanowiskiem dalmierza optycznego. Galeria artyleryjska ze stanowiskami dla ciężkich dział nadbrzeżnych z XIX w. środkowa działobitnia zachowana w oryginalnym stanie. Na prawo jedno ze stanowisk ogniowych baterii „Henningsen“. W centrum oraz na lewym skrzydle fortu rosyjskie bunkry dla armat nadbrzeżnych.
Fort Zachodni proponuje: zwiedzanie fortu i sali muzealnej. Dla grup zorganizowanych powyżej 20 osób przewodnik wliczony w cenę biletu. Na życzenie: ognisko, organizacja spotkań i wystaw. W muzeum znajduje się ekspozycja dotycząca historii Twierdzy świnoujście, obejmująca: broń i inne militaria, mundury, przedmioty znalezione w forcie, a także stare szkło i porcelanę oraz depozyty ze zbiorów prywatnych.
Fort posiada także ekspozycję kilku dział, min morskich i torped, kupionych, ofiarowanych lub będących depozytem na rzecz Towarzystwa Przyjaciół Fortu Zachodniego. W sezonie odbywajà się tu okazjonalnie jarmarki staroci i kiermasze militariów dla kolekcjonerów. Fort to także miejsce happeningów Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej „FAMA“ oraz rajdów i zawodów sportowych w biegach przełajowych. Na miejscu sprzedaż pamiàtek, militariów, przewodników i wydawnictw o tematyce historycznej. Godziny otwarcia: od 9:00 do zmierzchu, wstęp 4 zł / 2 zł
Zobacz również:
Materiały źródłowe: Urząd Miasta Świnoujście - www.swinoujscie.pl
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Świnoujściu: | » » » » » » » » » »
|
Zobacz również: | » | | » |
| | Noclegi w : | » » » » » » » » » »
» |
|
|