Czerwony pieszy szlak nadbałtycki E-9, o długości 21 kilometrów.
Szlak w Świnoujściu i okolicach nie ma jednolitego charakteru - biegnie trochę nad Zalewem i trochę nad morzem, trochę lasem i trochę miastem. Jedynym wspólnym mianownikiem jest to, że prawie zawsze trzyma się spokojnego ubocza. Szlak rozpoczyna się przy przejściu granicznym Świnoujście - Ahlbeck, i wkrótce zbacza z głównej ulicy Wojska Polskiego w kierunku morza. W ten sposób wprost z gwarnego, przygranicznego bazaru trafiamy na zaciszne peryferia miasta. Można poczuć się prawie tak jak w lesie bo na tym odcinku zabudowań jest niewiele, a te które są i tak zwykle toną w zieleni. Nie dochodząc do plaży szlak skręca na wschód, i wkrótce dociera do pierwszych zabudowań Dzielnicy Nadmorskiej.
Spacerujemy jasną, przestronną i prawie zawsze pełną ludzi promenadą z widokiem na najbardziej reprezentacyjne pensjonaty Świnoujścia. Za muszlą koncertową kończy się też zwarta zabudowa. Jesze chwila i szlak znów biegnie asfaltową szosą przez las. To zdziczały, północny skrawek ogromnego Parku Zdrojowego.
Zasłonięty wysokimi koronami buków, klonów, olch i jesionów park i robi nieco ponure wrażenie, tym bardziej że w okolicy co chwila widać opuszczone bunkry i betonowe budowle o dziwnych kształtach, i często trudnym do odgadnięcia przeznaczeniu. Większość z nich to obiekty hitlerowskiej baterii przeciwlotniczej, przy której funkcjonował system radarowy.
Wkrótce szlak oddala się od morza, by dotrzeć przez wysoki i ciemny “las zdrojowy” do zachodniego kompleksu fortów, znajdujących się tuż przy brzegu Świny.
Dalszy odcinek szlaku prowadzi brukowaną ul. Jachtową, nieopodal brzegów Basenu Północnego. Basen służył jako suchy dok stoczniowy (opróżniany z wody przy pomocy specjalnej przegrody i systemu pomp) . Obecnie przystosowano go do roli przystani jachtowej. Możemy tu podziwiać kompleks XIX w budynków i hal dawnej stoczni, z charakterystyczną wieżą ciśnień.
Nieco dalej, szlak mija zabytkowy budynek Kapitanatu Portu - jeden z ulubionych motywów malarskich i pocztówkowych przełomu XIX i XX wieku. To już centralne nabrzeże miasta - Wybrzeże Władysława IV. Chwilę potem docieramy do punktu przeprawy na wyspę Wolin - terminalu promów “Bielik”. O ile czas pozwala, warto jednak przed przeprawieniem się na drugi brzeg zajrzeć do Muzeum Rybołówstwa. Znajduje się ono raptem kilkaset metrów dalej, przy Placu Rybaka. Po drugiej stronie Świny szlak omija dworzec i chwilę potem skręca na wschód, brukowaną ulicą Barlickiego. Rosnący przy niej szpaler kasztanowców przypomina o tym, że była to niegdyś główna trasa wylotowa w kierunku Szczecina. Wśród bloków, potem domków, a wreszcie przez miejski lasek, tory i zarośla, docieramy do szerokiej szosy - obecnej trasy wylotowej.
Kolejne ponad 2 km, to spacer wzdłuż ul. Ludzi Morza, prowadzącej w kierunku wyspy Karsibór. Na początku otoczenie ma charakter przemysłowy - widoczne z dala zabudowania portowe powstały w latach 50 w trakcie budowy wielkiego kombinatu PPDiUR “Odra”, potem przejęła je Morska Stocznia Remontowa.
Za terenami przemysłowymi szlak dociera bliżej wody - z szosy widac trzcinowiska na brzegu Świny, z pojawiającymi się gdzie nie gdzie niewielkimi przystaniami rybackimi i jachtowymi. Po drodze, w miejscu gdzie szosę przecina tor kolejki wąstkotorowej, mijamy dawne nabrzeże załadunkowe niemieckich magazynów amunicyjnych. Szlak oddala się od Świny w Ognicy i po minięciu zabudowań zagłębia się w las. Przed nami dobre dwa kilometry niezbyt wiekowym, ale pięknie omszałym sosnowym borem. Harmonię natury zakłócają tu tylko pojawiające się przy drodze betonowe schrony wartownicze. Przypominają one, że jak niemal każdy las pod Świnoujściem, tak i ten kryje w sobie ponure, betonowe tajemnice. W przypadku tego lasu dwie największe tajemnice to kompleks podziemnych magazynów amunicyjnych i ruiny największej baterii nadbrzeżnej w rejonie Świnoujścia - legendarnej baterii “Göben”. Oba pohitlerowskie obiekty znajdują się dość daleko na północ od szlaku (nieco więcej o “Göben” przy opisie szlaku fortecznego). Po minięciu ruchliwej szosy do promów “Karsibór” szlak przez piaszczyste łąki dociera do zabudowań Przytoru.
Po minięciu Przytoru i Łunowa znów wchodzimy w las, tym razem jednak bujniejszy i bardziej wilgotny niż wcześniej. Leśna ścieżka, którą prowadzi szlak, biegnie wzdłuż rowu melioracyjnego i wielu miejscach jest nieco grząska. Po ok. 2 km docieramy do ukrytego w głębi lasu dużego ośrodka żeglarskiego - “Łunowo”.
Za przystanią szlak wraca znad Zalewu w stronę morza. Idziemy cały czas leśnym traktem, przekraczając po drodze bardzo ruchliwą trasę Świnoujście-Międzyzdroje i linię kolejową (należy zachować szczególną ostrożność). Wreszcie docieramy do nadmorskich wydm, wzdłuż których szlak prowadzi dalej aż do Międzyzdrojów.
