Kompleks bunkrów usytuowanych na wschodniej plaży Świnoujścia.
Podczas II wojny światowej wokół twierdzy Świnoujście wybudowano kilkanaście ufortyfikowanych baterii przeciwlotniczych, które miały bronić portu przed nalotami. Kilka z nich, ulokowano na wydmach nadmorskich. Były to tzw. baterie zaporowe /niem. Sperrbatterie/, przeznaczone zarówno do zwalczania lotnictwa jak i do walki z okrętami na morzu.
Do takich zadań przewidziano także baterię „Oststrand”, znajdującą się obecnie na szlaku fortyfikacyjnym. Swoją niemiecką nazwę zawdzięczała ona lokalizacji – wschodniej plaży Świnoujścia. Bateria uzbrojona była w działa przeciwlotnicze 105 mm i dalmierz optyczny, zamontowane na betonowych stanowiskach, w obrotowych kopułach pancernych. Kompleks fortyfikacyjny baterii składał się z bunkra koszarowego, betonowych działobitni, bunkra elektrowni oraz magazynu amunicyjnego.
Bateria „Oststrand” obsługiwana była przez artylerzystów Kriegsmarine i funkcjonowała do ostatnich dni wojny. Wielokrotnie brała udział w odpieraniu nalotów alianckich na Świnoujście, ponosząc przy tym straty w ludziach. Jej obiekty wykorzystali po wojnie Rosjanie, instalując w sąsiedztwie własną baterię przeciwlotniczą.
Obecnie bateria możliwa jest do zwiedzania, a jej dobrze zachowane bunkry i dawne stanowiska bojowe dają świetny pogląd na specyficzne fortyfikacje nadmorskie. Podobne obiekty występują tylko wzdłuż wybrzeża Bałtyku i na Wale Atlantyckim.
