Twój baner w tym miejscu - kliknij tutaj
Informacje o mieście
GPS: 50.792, 15.8379, pokaz dojazd » |
|
|
|
Kowary niewątpliwie są największym ośrodkiem przemysłowym u podnóży Karkonoszy.
| Mieszka tutaj około 13 tysięcy mieszkańców, a miasto leży nad Jedlicą, na wysokości od 430-727 metrów npm. Ciekawe jest położenie poszczególnych części Kowar - leżą one na terenie Kotliny Jeleniogórskiej, Karkonoszy i Rudaw Janowickich. Kowary mają status uzdrowiska, ponieważ na ich terenie istnieje kilka źródeł radoczynnych.
Jak w przypadku większości miejscowości, początki Kowar nie są udokumentowane na piśmie. Prawdopodobnie nastąpiło to około roku 1148, gdyż właśnie z tego okresu pochodzi zapis o odkryciu przez Walończyka Laurentiusa Angelusa złóż rudy żelaza w pobliżu. Wtedy mogła powstać osada, której mieszkańcy mogliby zajmować się wydobywaniem rudy. Wszystko to jednak są gdybania, nie mające potwierdzenia w tekstach pisanych.
Pierwsze zapiski mówiące o Kowarach pochodzą dopiero z 1305 roku, kiedy to miejscowość jest wymieniana w jednym z dokumentów biskupa wrocławskiego. Ówczesna historia miasta jest nierozerwalnie związana z górnictwem i hutnictwem żelaza. Rozwój był tak duży, że król czeski Wadysław Jagiellończyk na wniosek pana tych ziem Kacpra Schaffgotscha w 1513 roku nadał im prawa miejskie, a 15 lat później Kowary zostały wolnym miastem górniczym, co dawało przywilej organizowania raz w tygodniu targu, a raz w roku jarmarku. Działały wówczas w mieście liczne zakłady metalowe, 2 polernie wyrobów żelaznych, a także powstało kilka cechów rzemieślniczych. Miasto już wówczas dzieliło się na Kowary Górne i Kowary, przy czym charakter miejski miały tylko Kowary, podczas, gdy w Kowarach Górnych działały liczne kopalnie i kuźnice.
Koniec prosperity nastąpił w XVII wieku, gdy dotarły do Kowar wojska biorące udział w wojnie trzydziestoletniej. Częste przemarsze wojsk, na które nałożyło się wyczerpanie złóż, spowodowały upadek górnictwa w tym regionie i konieczność przekwalifikowania się większości mieszkańców na tkactwo, które wkrótce stało się głównym źródłem dochodów miasta. Niestety wraz z wprowadzeniem manufaktur i ten sposób zarabiania pieniędzy okazał się niewystarczający i siłą rzeczy, na fali popularności wyjazdów do uzdrowisk, zaczęto eksploatować na początku XIX wieku w Kowarach źródła radoczynne oraz zajmować się obsługą turystów. Wtedy to powstał pomysł zwożenia turystów z Przełęczy Okraj w saniach rogatych do Kowar - po raz pierwszy miało to miejsce w roku 1814.
Nigdy już jednak miasto nie odzyskało swojej świetności i bogactwa, jakie posiadało, gdy eksploatowano złoża górnicze. O biedzie jaka wówczas panowała świadczyć może fakt organizowania, jakbyśmy to dzisiaj nazwali "robót interwencyjnych" polegających na budowie tzw. "Drogi Głodu" przez Przełęcz Kowarską. Robotnikom za zapłatę dzienną musiał wtedy wystarczyć zaledwie kilogramowy bochenek chleba.
Jeszcze dwukrotnie w próbowano wskrzesić tradycje górnicze w okolicy. Po raz pierwszy na początku XIX wieku, gdy znaleziono złoża srebra, ołowiu i magnetytu, ale szybko okazało się, że gra nie warta jest świeczki, a złoża są bardzo małe. Drugi raz wznowienie prac górniczych miało miejsce po II wojnie światowej, gdy zaczęto wydobywać uran dla potrzeb przemysłu zbrojeniowego, ale też wkrótce okazało się, że złoża są małe. Pozostały tylko sztolnie pouranowe, wykorzystywane dzisiaj w celach leczniczych.
W Kowarach jest kilka godnych uwagi zabytków. Łatwo tutaj dopatrzyć się układu urbanistycznego charakterystycznego dla miast, które posiadały przywilej targowania, a mianowicie długi plac targowy, na którego końcach znajdował się kościół i ratusz. Wzdłuż placu zachowały się kamienice zbudowane w XVIII wieku po pożarze miasta. Warto zajrzeć do kościoła parafialnego NMP, gotycko-barokowej budowli z II połowy XV wieku, a przede wszystkim zobaczyć wizerunek Madonny na potworze na północnej ścianie wieży, uważanej za najstarszą rzeźbę kamienną w tym regionie i epitafia, jakie zachowały się w murze wokół świątyni.
Oprócz tego można obejrzeć ratusz z lat 1786-89, rzeźbę św. Franciszka z Asyżu przed kościołem i wiadukt kolejowy nad ul. Wiejską. Mając więcej czasu warto zajrzeć do pięknie położonej XVIII-wiecznej kaplicy św. Anny na Kaplicznym Wzgórzu, skąd rozpościera się panorama centrum Kowar, a także pałac Nowy Dwór w Radocinach i sanatorium Wysoka Łąka.
Źródło: www.naszesudety.pl
Zobacz również:
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Kowarach: |
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
| Noclegi w okolicy |
»
»
»
»
»
»
|
|
|
|
|
|
|
