Wybudowana została w latach 1894 – 1896 w miejscu wcześniejszych pijalni, która spłonęła w 1893 roku.
Jest budowlą murowano – drewnianą, postawioną na rzucie prostokąta. Budynek pijalni ma wydatny ryzalit od północy, pozorny ryzalit od zachodu i ryzalit z kolumnowym podcieniem od wschodu.
Jednopiętrowy korpus budowli nakrywa czterospadowy dach ze świetlikiem, który też nakryty jest dachem czterospadowym. Wewnątrz, na parterze, znajdują się ujęcia głównych źródeł mineralnych Szczawna Zdroju, z których korzystają kuracjusze i przyjezdni goście.
Piętro ma obecnie charakter wypoczynkowy. Wcześniej natomiast, do 1922 r., była tu sala koncertowa i Urząd Stanu Cywilnego. W 1992 roku pijalnię ponownie strawił pożar. Jej odbudowę i rekonstrukcję przeprowadzono w latach 1992-1997 dzięki staraniom społecznego Komitetu Odbudowy Pijalni Wód Mineralnych w Szczawnie Zdrój.
