| |
Gniezno
|
|
Historia Św. Wojciecha
GPS: 52.5349, 17.5827, pokaz dojazd » |
|
Gniezno dla wszystkich Polaków jest miastem, które zajmuje szczególne miejsce w historii Państwa Polskiego. Tu rodziła się i krzepła nasza państwowość, tutaj odnajdujemy fundamenty chrześcijaństwa.
| Gniezno było pierwszą stolicą państwa - siedzibą władców polskich. W Katedrze złożono ciało św. Wojciecha do grobu, którego w 1000 r. pielgrzymował cesarz Otton III. Posiadanie relikwii Męczennika ułatwiło księciu Bolesławowi Chrobremu starania o utworzenie metropolii, która była nieodzownym warunkiem uzyskania korony dla władcy. Urzeczywistnienie tych zabiegów sprawiło, że katedra gnieźnieńska stała się aulą koronacyjną królów polskich, a metropolita gnieźnieński jedynym, prawnym koronatorem królów. Tu odbył się pierwszy synod, na którym ogłoszono erygowaną przez Papieża Sylwestra II metropolię gnieźnieńską, obejmującą swoimi granicami całe ówczesna państwo polskie. Ranga Gniezna wzrosła w początkach XV wieku, kiedy to arcybiskup gnieźnieński uzyskał najpierw tytuł Prymasa Polski, a 100 lat później legata urodzonego. Od pierwszego bezkrólewia arcybiskup gnieźnieński pełnił funkcję interrexa i tytułował się pierwszym księciem Królestwa Polskiego. Postać św. Wojciecha, głównego patrona Polski była jednym z ważnych czynników integrujących Polaków w okresie rozbicia dzielnicowego, a Gniezno miejscem licznych pielgrzymek pogłębiających tożsamość polską. Bardziej wnikliwe studia nad życiem i działalnością Świętego, ukazały tę postać w nowym świetle, niezwykle bogatą i barwną w krajobrazie politycznym, a także religijno-kulturalnym Europy końca X wieku. Urodził się ok. 956 roku w siedzibie rodu Sławnikowiców w czeskich Libicach. Dzieciństwo spędził na dworze rodziców, następnie przez 10 lat pobierał nauki w Magdeburgu w szkole, która cieszyła się sławą z powodu wysokiego poziomu osiągniętego dzięki staraniom benedyktyna Oktryka. Tutaj otrzymał sakrament bierzmowania i przyjął drugie imię - na cześć swojego Patrona arcybiskupa Magdeburga - Adalbert. W 981 roku powrócił do Czech. Po śmierci w 982 roku biskupa praskiego Dytmara, 19 lutego tego roku - być może na skutek porozumienia zawartego pomiędzy rywalizującymi o hegemonię Czech rodami Przemyślidów i Sławnikowiców - został wybrany na biskupa Pragi. Konflikt z księciem Bolesławem II spowodował, że św. Wojciech wraz z bratem Radzimem opuścił Pragę i udał się do klasztoru św. Bonifacego i św. Aleksego w Rzymie. Okres rzymski Świętego to czas wielkiej asscezy, bowiem życie w klasztorze toczyło się w kręgu modlitwy, czytania i pracy fizycznej. Po trzech latach (w 992 r.) ulegając namowom poselstwa Czechów, powrócił do Pragi. Początkowo współpraca z możnowładcami czeskimi układała się pomyślnie. Później jednak doszło do spięć i intryg, wynikiem czego - może przyczyna ta została zręcznie wyreżyserowana - św. Wojciech opuścił już na zawsze Pragę i z pwrotem udał się do wspomnianego już klasztoru w Rzymie. Następny okres życia Świętego to czas pielgrzymki i działalności misyjnej. Oczekując na nominację na biskupa misyjnego, udał się do Moguncji i zwiedził kolejno: Tours(grób św. Marcina), Fleury (grób św. Benedykta), Saint-Maur nad Loarą i opactwo Saint-Denis pod Paryżem. Z Francji powrócił do Moguncji, gdzie spotkał się z Cesarzem Ottonem III, a stamtąd udał się do Polski. Do pełnej biografii należy dodać jeszcze Jego kontakty z Węgrami i szczególny wpływ jaki wywarł na króla Stefana, późniejszego świętego. Będąc mnichem benedyktyńskim klasztoru w Rzymie - klasztoru znanego z bogatej tradycji misyjnej - św. Wojciech powracał do idei nawracania pogan, niesienia wiary do barbarzyńskich ludów. Dylemat czy nawracać Luciców czy Prusów, został rozstrzygnięty na korzyść tych drugich. Efektem tego wyboru było rozpoczęcie w 997 roku z Gniezna - jak przypuszczają badacze żywota Świętego - misji nawracania. Po przybyciu do Gdańska około 27 marca tego roku, udał się dro gą morską do Prus, gdzie dotarł do Truso - portu i znaczącego ośrodka handlowego. Pierwsze spotkanie z Prusami okazało się dla misjonarzy niepomyslne. Zmuszeni do opuszczenia ich terenów przebywali jeszcze w tych okolicach około 5 dni. Święty Wojciech został zamordowany w dniu 23 kwietnia 997 roku prawdopodobnie we wsi Święty Gaj niedaleko Pasłeka. Po śmierci zwłoki Świętego zostały sprowadzone przez Bolesława Chrobrego do Polski i złożone w katedrze gnieźnieńskiej, która staje się miejscem szybko rozprzestrzeniającego się na całą Europę kultu św. Wojciecha. Pielgrzymka do grobu wojciechowego cesarza Ottona III w 1000 roku zdaje się sugerować większe, ponad regionalne plany związane z rozwojem tego miejsca pątniczego, przerwane później wewnętrznymi zamieszkami i najazdem czeskiego Brzetysława. Dopiero w drugiej połowie XI wieku, ośrodek pielgrzymi w Gnieźnie na nowo rozkwita, by nieprzerwanie trwać do współczesnych czasów. Gnieźnianie od dawna czynili starania, aby usankcjonować prawnie św. Wojciecha jako Patrona. Efektem tych działań był wydany 25 marca 1994 roku Akt Kongregacji do spraw Kultu Bożego i Sakramentów, nadający miastu oficjalny tytuł Miasta Świętego Wojciecha. Każdego roku pod koniec kwietnia obchodzone są w Gnieźnie uroczystości świętowojciechowe, które akcentują niezwykle ważną rolę, jaką w dziejach narodu odegrał przed tysiącem lat męczennik św. Wojciech. Mają one wymiar zarówno religijny jak i społeczny. Co roku władze samorządowe Gniezna oddają cześć Patronowi Gniezna i całej Polski poprzez złożenie kwiatów pod pomnikiem Świętego. Odbywa się również w Starym Ratuszu Uroczysta Sesja Rady Miasta Gniezna, która rozpoczyna się w samo południe odegraniem hejnału miasta. Po wieczornych Nieszporach gnieźnianie i pielgrzymi niemal z całego kraju wyruszają ulicami Gniezna w procesji z relikwiami Świętego, złożonymi w srebrnej trumience. W kościele św. Michała trwa nocna modlitwa przy relikwiach Świętego, które w niedzielnej porannej procesji wracają do Katedry.
Materiały źródłowe: www.gniezno.home.pl
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Gnieźnie: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
|
| Noclegi wielkopolskie: |
»(1)
»(1)
»(1)
»(2)
»(1)
»(3)
»(2)
»(1)
»(2)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(3)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(4)
»(1)
»(2)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(5)
»(1)
»(53)
»(1)
»(1)
»(2)
»(1)
»(1)
»(1)
»(2)
»(1)
»(1)
»(2)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
»(1)
|
|
|
|
|
|
|
