• Rydzyna - najpiękniejszy w Wielkopolsce barokowy zamek wzniesiony w latach ok. 1685-95 dla wojewody Rafała Leszczyńskiego. Ten najpotężniejszy w Wielkopolsce magnat pragnął w Rydzynie stworzyć centrum swoich dóbr na miarę innych tego typu rezydencji w Polsce. Zamek zaprojektował architekt królewski Szymon Belotti. Przy budowie wykorzystano fragmenty murów średniowiecznego założenia. Przy kolejnych przebudowach w XVIII wieku pracował Pompeo Ferrari, Karol Marcin Frantz i, być może, Dominik Merlini. Ferrari, wykształcony w rzymskiej Akademii Świętego Łukasza, został sprowadzony do Rydzyny przez Rafała Leszczyńskiego. Na zlecenie następnego właściciela, Aleksandra Józefa Sułkowskiego, malowidła na sklepieniu sali balowej wykonał malarz śląski, Jerzy Wilhelm Neunhertz. W 1945 roku wnętrza pałacu zostały całkowicie wypalone i dzisiejszy stan jest w dużej mierze rekonstrukcją. Zamek, otoczony parkiem krajobrazowym, połączono osiowo z barokowym miasteczkiem. To pełne uroku założenie urbanistyczne, nie zmienione od czasów panowania rodów Leszczyńskich i Sułkowskich, jest jednym z niewielu takich założeń zachowanych w Polsce. W ostatniej ćwierci XVIII wieku dzieciństwo i młodość spędził tu późniejszy król, Stanisław Leszczyński. Atmosfera Rydzyny, kontakt z artystami działającymi na zlecenie ojca, wywarł znaczący wpływ na późniejszą postawę Stanisława Leszczyńskiego. To w Rydzynie i Lesznie późniejszy król Polski oraz książę Lotaryngii i Baru nauczył się jak być mecenasem kultury i sztuki.
• Rydzyna – wiatrak „Józef”, w którym znajduje się Muzeum Rolnictwa i Młynarstwa. Niegdyś wokół Rydzyny stało około 30 takich budowli.
• Pawłowice – klasycystyczny zespół pałacowy zbudowany dla Maksymiliana Mielżyńskiego w latach 1779-1783 według projektu Karola Gottharda Langhansa, twórcy m.in. berlińskiej Bramy Brandenburskiej. We wnętrzach zachowały się sztukaterie wykonane według projektu Jana Christiana Kamsetzera. Szczególną uwagę zwraca sala balowa na piętrze zdobiona 24 wolno stojącymi kolumnami. Dekorację architektoniczną uzupełniają trzy wiszące świeczniki ze szkła dmuchanego i szlifowanego, wykonane w końcu XVIII wieku. W mieszczącym się obok saloniku jedwabnym możemy podziwiać oryginalną dekorację sztukatorską na suficie, meble w stylu Ludwika XVI, kominek z białego marmuru z płaskorzeźbą Ledy, wykonaną przez Giovachino Stagii. Ściany tego pomieszczenia obite są jedwabną, haftowaną tkaniną francuską z około 1790 roku.
• Oporowo – kościół parafialny p.w. Niepokalanego Poczęcia N. P. Marii. Świątynia o konstrukcji szkieletowej zbudowana w 1640 roku z fundacji Stanisława z Bnina Śmigielskiego. Gruntownie restaurowana w 1870 roku. Na szczególną uwagę zasługuje bogate, barokowe wyposażenie wnętrza składające się z ołtarzy oraz wiszącego świecznika zdobionego pełnoplastyczną rzeźbą Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej stojącej na smoku.
• Oporowo – założenie dworskie położone we wschodniej części wsi składa się z części rezydencjonalnej i zespołu folwarcznego. Taki układ był typowy dla większości majątków ziemiańskich w XIX i na początku XX wieku. Założenie rezydencjonalne usytuowane w parku krajobrazowym składa się z dworu, oficyny oraz domu rządcy. Dziewiętnastowieczny dwór przekształcił i rozbudował na zlecenie rodziny Morawskich w 1906 roku Roger Sławski, jeden z najlepszych architektów wielkopolskich tego czasu.
• Gostyń-Głogówko – jeden z piękniej położonych barokowy kościół i klasztor budowany w l. 1675-1728 dla Kongregacji Oratorium św. Filipa Nereusza. Kościół wzorowany był na weneckiej świątyni Santa Maria della Salute. Przy budowie pracowali Jerzy i Jan Catenazzi. Czaszę kopuły wzniósł Pompeo Ferrari. Wnętrze jej czaszy zdobią freski wykonane przez Jerzego Wilhelma Neunhertza w 1746 roku, przedstawiające sceny z życia św. Filipa Nereusza. W kościele na uwagę zasługuje m.in. obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem, malowany na desce, z umieszczonym w tle widokiem Gostynia i kościółkiem na Świętej Górze. W samym mieście warto poświęcić kilka chwil na obejrzenie gotyckiego kościoła p.w. św. Małgorzaty.
• Lubiń – jeden z najstarszych na terenie Wielkopolski klasztorów. Kościół klasztorny ojców benedyktynów zosta ł zbudowany w stylu romańskim, rozbudowany w gotyku, przekształcony w czasach baroku w pierwszej połowie XVIII wieku. We wnętrzu uwagę zwraca iluzjonistyczna polichromia barokowa z przedstawieniami o treści biblijnej i alegorycznej oraz barokowe stalle przypisywane Janowi Jerzemu Urbańskiemu. Jeśli dysponujemy wolnym czasem warto obejrzeć romańsko-gotycki kościół p.w. św. Leonarda.
• Będąc w Lubiniu warto obejrzeć leżący o kilka kilometrów na północny wschód skansen filmowy w Cichowie. Znajdują się tam zabudowania stworzone jako dekoracja dla filmu Andrzeja Wajdy „Pan Tadeusz”.
• Osieczna – kościół klasztorny – późnobarokowy, zbudowany w latach 1729-1733 i 1784-1787 z fundacji Jana z Bnina Opalińskiego, według projektu Pompeo Ferrariego. Rokokowe wyposażenie (ambona, ołtarze, konfesjonały) wykonał w l. 1784-1787 Antoni Schultz z Rawicza.
• Osieczna – zamek Borków pochodzący z XV wieku w wyniku licznych przebudów stracił swój pierwotny charakter. Najważniejszymi, mającymi wpływ na kształt architektoniczny, były prace z lat 1598-1601, 1605 i ostatnia z1890-1908. Obecnie zamek składa się z trzech nieregularnych skrzydeł zgrupowanych wokół otwartego dziedzińca. Oglądając tę potężną budowlę warto zwrócić uwagę na manierystyczny portal z herbem Nałęcz i literami A (ndrzej) C (zarnkowski) oraz wmurowane w ścianę skrzydła wschodniego kamienne tablice: z XVI wieku z herbem Nałęcz i literami AC, tablice z napisem upamiętniającym zakończenie odbudowy zamku przez Andrzeja Czarnkowskiego z datą 1601, następnie tablica marmurowa z napisem łacińskim odnoszącym się do odbudowy za Jana Opalińskiego w 1665. Według podania z zamku prowadzi sklepiony podziemny korytarz pod jeziorem na jego drugą stronę. Na początku XIX wieku ksiądz Rogaliński zażegnał pokutującego w zamku ducha niewiernej żony pana zamku, która – nieobecnego z powodu wyprawy na wojnę w obronie ojczyzny męża – zdradzała z lekarzem i do tego Włochem.
• Osieczna – wiatraki – na wzgórzu, przy drodze do Leszna, znajdują się trzy zabytkowe wiatraki. Najstarszy, środkowy, pochodzi z 1763 roku. Pozostałe zbudowano w XIX wieku.
Zobacz również:
Materiały źródłowe: www.leszno-region.pl
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Lesznie: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
|
|
|
