Ich budowę rozpoczęto w latach 1346 - 1365. Wkrótce ciąg solidnych, stosunkowo wysokich spichlerzy zastąpił istniejący tam wcześniej mur ceglany. W ten sposób, te magazynowe z przeznaczenia budowle zostały włączone w system obronny miasta. Od strony ulicy Spichrzowej niepozorne, głównie dwukondygnacyjne, od strony Wisły natomiast wielokondygnacjowe, wzmocnione szkarpami, dawały wystarczającą gwarancje obrony. Nie ominęły ich jednak zniszczenia podczas pożaru w 1659 r., kiedy to wojska marszałka polnego Jerzego Lubomirskiego zdobywały zajęty przez Szwedów Grudziądz. Z wzmiankowanych w 1504 r. czternastu murowanych spichlerzy ocalało tylko sześć. Stąd większość obecnych pochodzi z XVI/XVIII w. i tylko w przyziemiach ma gotyckie cegły. Wnętrza posiadają zachowane pierwotne konstrukcje drewniane i stropy belkowe. Na przełomie XIX i XX w. kilka spichrzy przebudowano na cele mieszkalne. W 1903 r. kolejny pożar uszkodził pięć z nich, nie wszystkie jednak wówczas odbudowano. W 1907 r. wybudowano - na wysokości dawnego kolegium jezuickiego - wygodne zejście nad Wisłę. Na jednym ze spichrzy (Nr 47) znajduje się płaskorzeźba z alegorią handlu, monogramem PC i datą 1771 nawiązująca do pierwotnego przeznaczenia spichlerzy. Fot. M. Signerski
Zobacz również:
Materiały źródłowe: Urząd Miejski w Grudziądzu
| Czy ten artykuł okazał się przydatny? | | |
| Atrakcje w Grudziądzu: |
»
»
»
»
»
»
»
»
»
»
|
Zobacz również: |
» | | » |
|
|
|
