Pierwszy zamek drewniany powstał w latach 30-tych XIII wieku i znany był pod nazwą Engelsburg (Angielski Zamek). Pod koniec XII wieku postawiono zamek murowany.
Jest to jeden z nielicznych zamków o kształcie nieregularnym, dostosowanym do ukształtowania terenu. Składał się z trzech części: zamku głównego, wewnętrznego podzamcza zwanego zamkiem średnim oraz oddzielonego fosą rozległego podzamcza zewnętrznego.
W pierwszej kolejności wzniesiono mury obronne oraz najstarsze północne skrzydło. Był to kilkukondygnacyjny budynek mieszczący pomieszczenia mieszkalne (dormitoria), kaplicę pod wezwaniem św. Wawrzyńca, zakrystię, refektarz oraz kapitularz. Warto zwrócić uwagę na wyjątkowo potężne mury w części przyziemnej, których grubość dochodzi do kilku metrów. Do budowy piwnic i przyziemia używano głazów narzutowych, co widać od strony dziedzińca, a dopiero w wyższych partiach użyto cegły.
Dziś dobrze zachowała się wieża bramna, zewnętrzne mury dawnej kaplicy zamkowej, spichlerz z zawalonym dachem oraz piwnice. Warto do nich zejść, jednak należy się zaopatrzyć w latarkę. Ze względu na posuniętą ruinę, wjazd na teren zamku wyłącznie na odpowiedzialność zwiedzającego.
