Leżący u stóp Bramy Grodzkiej przy ul. Podwale, tworzy wspólny kompleks architektoniczny z przylegającymi doń zabudowaniami klasztorno-szpitalnymi św. Łazarza z XVII w.(dawnym przytułkiem dla ubogich)
Kościół został zbudowany w stylu renesansu lubelskiego. W miarę upływu czasu cały zespół budynków stopniowo podupadał. W XIX w. szpital zlikwidowano, a budynki zostały wykupione z przeznaczeniem na mieszkania dla ubogich Żydów.
W latach dwudziestych XX w. zgromadzenie ojców misjonarzy wykupiło budynki i odrestaurowało je z zachowaniem cech renesansu lubelskiego, przywracając kościołowi jego pierwotną funkcję. Do najcenniejszych fragmentów jego wyposażenia należą przeniesione z kaplicy zamkowej późnorenesansowe ołtarze.
